Κάπου στη Θεσσαλονίκη!

Αποφάσισα να σας βάλω ένα κουίζ! Ποιο σημείο της πόλης της Θεσσαλονίκης απεικονίζεται στην πιο πάνω φωτογραφία του 1910, ακριβώς 100 χρόνια πριν; Αν προσπαθήσετε πολύ θα μπορέσετε να διακρίνετε δύο τουλάχιστον ιστορικά μνημεία της πόλης που θα σας βοηθήσουν. Αχ αυτή η πόλη που αλλάζει...

Απόγνωση

Πάρε με ένα τηλέφωνο φίλε
την ώρα αυτή που ανάγκη έχω
μια παρηγοριά, έναν έπαινο
των εγωκεντρικών μωρών στιγμών μου.

Στο παραπέτασμα μιας νύχτας
σύντομης είναι αναρτημένες,
απ’ τον λαιμό δεμένες αλυχτούν
μη φύγει η άξια ψυχή τους

και σαν παιχνίδι με αντιπάλους,
αντίβαρό μου η μηδαμινή
μου αυτοαξία με συνθλίβει
μιας και έπομαι κλιτού ζυγού.

Πώς να πιάσεις απ’ το χέρι μου
τον χτύπο του αόρατου κορμιού μου
να πεις σ’ αγάπησα, αφού λείπει
στο πένθος το βλέμμα και τα χείλη;…

-

Δεν αξίζω τίποτα...

Χορός και συναυλία

Χτες ήταν μια συναυλιακή μέρα για μένα. Βρέθηκα με φίλους στο θέατρο Γης για να ακούσουμε τα υπέροχα τραγούδια του Σωκράτη Μάλαμα, μερικά από τα οποία συνόδευσε με την φωνή της η Μαρίνα Δακανάλη. Ο χώρος ασφυκτικά γεμάτος με κόσμο που αγαπάει αυτού του είδους την μουσική, πολλοί από του οποίους είχαν έρθει από μακριά.
Χάρηκα πολύ που ένιωσα για λίγο απελευθερωμένος και ένωσα την φωνή μου με το πλήθος. Τραγουδήσαμε και χοροπηδούσαμε όλη την ώρα και δεν αφήναμε κανένα στην ησυχία του. Τα νερά οι μπύρες και οι ρετσίνες έδιναν και έπαιρναν και όλοι μα όλοι τελειώσαμε την βραδιά μας λουσμένοι στο αλκοόλ. Κάποιοι δεν κρατήθηκαν και έριξαν μερικές "σταγόνες" στη σκηνή με αποτέλεσμα να ξενερώσει ο Μάλαμας μιας και υπήρχαν καλώδια εκτεθειμένα και εγκυμονούσε πρόβλημα βραχυκυκλώματος και κάποιος μπορεί κάποιος να πει ότι αυτή η συμπεριφορά είναι ασέβεια προς τον καλλιτέχνη. Δεν πειράζει, συγχωρεμένα τα παιδιά.
Σίγουρα σε κάποια συναυλία της επαρχίας τα πράγματα θα είναι πιο ήρεμα και ο Μάλαμας θα έχει περισσότερη όρεξη, αλλά χτες είχαμε ανάγκη να ξεσαλώσουμε.



Και τώρα να μια καλή επιλογή για κάποιον που θέλει να περάσει ευχάριστα το απόγευμα της Κυριακής



Η Σχολή Χορού Φυλλίς Μάντζιαρη παρουσιάζει την ετήσια παράσταση της σχολής στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και αξίζει την προσοχή μας μιας και το πρωτογενές υλικό της δημιουργίας είναι τα όνειρα, η ελπίδα, η αγάπη, η στοργή και άλλες αξίες και αρετές που βρίσκονται σε αυτό τον κόσμο διασκορπισμένες και ενίοτε κρυμμένες πίσω από τους εαυτούς μας (που αγωνίζονται για την αυτογνωσία), αλλά και μέσα στα πνευματικά μας έργα που στόχο έχουν σε κάποιες σημαντικές για μας στιγμές, να αγγίξουν την ψυχή μας και να νιώσουμε καλύτερα. Κάτι που το επιτυγχάνει αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι ο χορός. Έτσι λοιπόν την Κυριακή θα πάω να απολαύσω την παράσταση που με τόση αγάπη και όρεξη έχει στηθεί και την προτείνω σε όποιον βρίσκεται στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Να πω τελειώνοντας ότι καλό είναι να στηρίζουμε προσπάθειες τέτοιου είδους που στόχο έχουν την πνευματική διαπαιδαγώγηση των παιδιών αλλά και των μεγαλύτερων και να τις επιλέγουμε. Όποια παιδεία λαμβάνει ένα παιδί στο σχολείο είναι στείρα όταν δεν συνδυάζεται με όλα αυτές τις τέχνες που ασχολούνται με την πνευματική δημιουργία.

Όμορφος μου κύκνος

Όμορφος κύκνος γεννιέται στη ζωή, ευαισθησία..
Άσπρο σύννεφο και γλιστρά στον άνεμο η ψυχή,
θερινή ,ζεστή, ρόδινη σαν ηλιοβασίλεμα.
Ομφή φωνή από τα χείλη της, ποίημα τραγουδάει.

Η λίμνη σου ενδιαίτημα συναισθημάτων
υγραίνει τα λευκά φτερά σου εμπνέοντας σε
αιωρήσεις πλεκτές στους στίχους των γλυκών ασμάτων
που μητρικά σου ψιθυρίζουν, νανουρίζοντάς σε.

Είσαι όναρ που το φευγιό της ζωής μου ηρεμεί
όπως ξεδιψάει η μέρα από τα χρώματα.
Λευκό μαντίλι που κυματίζει φιλημένο, ελαφρύ
και η νύχτα σ’ αγαπά που υπάρχεις στα αρώματα

Στα πλατιά φτερά σου η αγκαλιά αιδεστική
σε πορφυρά άνθη θα καμώνει την συστολή της.
Στο κήπο σου κάθε ευχή ανθίζει αληθινή
Της νιότης κύκνε, της ζηλευτής αθάνατής σου ήβης.